Kagabi narealize ko na ang mga tao sa buhay mo parang fireworks sa una makinang mapapasaya ka, mapapangiti ka sa ganda nila. pero dadating dun sa point na unti unti silang mawawala lahat ng saya at ngiti dahil lahat sila magiging parte ng buhay mo pero hindi lahat sasamahan ka hanggang huli.
Sinabi ko lahat ng salita na masakit para tumigil kana para itigil na natin kasi napapago na ko. Napapagod na ko na pilitin na magiging maayos tayo, isipin na magiging maayos tayo. Nasaktan kita alam ko sobra. Sorry sa mga nasabi ko. ginawa ko yun para kalimutan mo na ko. Sorry. :’((
